پاسخ طیور به سطح بالایی از منابع فیبر در رژیم غذایی     

اسخ طیور به سطح بالایی از منابع فیبر در رژیم غذایی
شنبه, ۲۴ سپتامبر ۲۰۱۶–
 

 

 

پاسخ طیور به سطح بالایی از منابع فیبر در رژیم غذایی


 

 

 

مقدمه:

منع مصرف آنتی بیوتیک در خوراک به عنوان محرک رشد، در بسیاری از کشورها در سراسر جهان افزایش یافته که مصرف آنها از عوامل بروز اختلالات روده ای در طیور بوده است. افزودنی های طبیعی، گنجاندن انواع غلات در جیره، تغذیه جیره های حاوی مواد خشبی به فرم مش و افزایش سطح فیبر در جیره به عنوان استراتژی های تغذیه ای بررسی شده است که بروز مشکلات تغذیه را کاهش می دهد. معمولا فیبرهای رژیمی به عنوان رقیق کننده جیره و اغلب یک عامل ضد تغذیه ای فرض می شوند. هرچند که مقدار متعادلی از فیبر باعث بهبود توسعه اندام ها، تولید آنزیم و قابلیت هضم مواد مغذی در طیور می شود.

برخی از اثرات استفاده از فیبرها، عملکرد بهتر سنگدان همراه با افزایش در رفلکس معده ای که باعث تسهیل تماس بین مواد مغذی و آنزیم های گوارشی می شود را به همراه دارند. این تاثیرات اغلب منجر به افزایش رشد و سلامت حیوان می گردد اما این منافع تا حد زیادی بستگی به ویژگی های فیزیکوشیمیایی منبع فیبر دارد. در نتیجه طیور به حداقل مقدار فیبر در جیره برای عملکرد صحیح دستگاه گوارشی نیاز دارند.

پاسخ به افزودن فیبر در جیره بستگی به منبع و سطح فیبر تغذیه ای و ویژگی های جیره دارد. همچنین وضعیت فیزیولوژیکی و سلامت پرنده در این مورد نقش دارد. به خصوص گنجاندن مقدار متعادلی از مواد زبر در جیره، از جمله منابع فیبر نامحلول مانند پوسته جو به مقدار ۲ تا ۳% معمولا منجر به بهبود عملکرد رشد جوجه های گوشتی تغذیه شده با جیره کم فیبر می گردد.

 

 

 

فیبرهای تغذیه ای:

 

محتوا، ترکیب و فرم معین جیره ها در پرورش طیور، در دهه های گذشته به منظور بهبود مصرف خوراک( FI) و تولید اصلاح شده است. افزایش غلظت مواد مغذی و قابلیت هضم ترکیبات با یکدیگر به همراه کاهش اندازه ذرات خوراک که موجب بهبود کیفیت پلت می گردد به عنوان برخی از تغییرات معرفی شده اند. اجرای این استراتژی ها منجر به کاهش مقدار فیبر خام جیره و تغییر در کل ساختار خوراک میشود و توسعه و عملکرد اندام های گوارشی مانند سنگدان را تحت تاثیر قرار میدهد .

به طور کلی در بیشتر تحقیقات انجام شده بر روی تغذیه طیور فیبر تغذیه ای (DF)به عنوان رقیق کننده جیره در نظر گرفته شده است. در نتیجه جیره های تجاری مخصوصا آنهایی که برای جوجه های جوان گوشتی طراحی شده اند به گونه ای فرموله شده اند که حاوی مقدار کمتر از ۳% فیبر خام می باشند. هر چند که بر اساس تحقیقات انجام شده در طی سالهای اخیر، نشان داده شده است که گنجاندن مقدار متعادلی از منابع فیبر متفاوت در جیره، منجر به بهبود توسعه دستگاه گوارشی و افزایش اسید کلریدریک، اسیدهای صفراوی و ترشح آنزیم ها می گردند.

این تغییرات منجر به بهبود در هضم مواد مغذی، عملکرد رشد، سلامت دستگاه گوارش(GLT) و در نهایت رفاه حیوان می گردد.علاوه بر این بسته به مقدار و نوع فیبر تغذیه ای و همچنین ساختار جیره پایه، فرم جمعیت جانوران میکروبی در بخشی از دستگاه گوارش تحت تاثیر قرار گرفته است.

 

 

 

 

 

 

فیبر تغذیه ای و تغذیه حیوانات:

 

فیبرهای تغذیه ای شامل پلیمرهای بسیار متنوع با اختلافات بسیار در خواص فیزیکوشیمیایی است و زمانی که در جیره باشند منجر به اختلافهایی در ویسکوزیته گوارش، ظرفیت تبادل یونی، قابلیت تخمیر و اثر افزایش حجم در دستگاه گوارش می گردند.

فیبر رژیمی مفهومی است که به سختی می توان آن را از لحاظ شیمیایی تعریف کرد و بنابراین نمی توان  به راحتی آن را در خوراک اندازه گیری کرد.

تفاوتها در ساختار و خواص منابع فیبر موجود، نرخ عبور را به طرق مختلف، PH هضم و تولید اسیدهای چرب فرار در بخش های مختلف دستگاه گوارش، تحت تاثیر قرار می دهند. نتیجتا تاثیر فیبر تغذیه ای بر مصرف خوراک، اندازه اندام، تحرک دستگاه گوارش، تولید آنزیم، رشد میکروبی و رفتار پرنده بسته به منبع فیبر، متفاوت خواهد بود.علاوه بر این تاثیرات  فیبر تغذیه ای بر روی فیزیولوژی و بهره وری طیور، بستگی به مقدار افزوده شده به جیره و منبع فیبر دارد و همچنین در ماهیت جیره پایه ، ساختار فیزیکی منبع فیبر، فرم خوراک و سن پرندگان مطرح می باشد.

در شرایط آزمایشی تغذیه، اندازه ذرات و حلالیت فیبر در محیط گوارشی و درجه چوب شدگی، ویژگی های کلیدی هستند که به دلیل تاثیراتی که بر نرخ عبور خوراک در بخش فوقانی دستگاه گوارش و توانایی تخمیر در قسمت دیستال دارند بر تولید پرنده تاثیر می گذارند.

حوزه های اصلی پژوهش در مورد تاثیرات فیبر تغذیه ای بر  طیور به تاثیر بر عوامل زیر مربوط می گردد:

۱)    نرخ عبور خوراک و توسعه اندازه اندام

۲)    ترشح اسیدکلریدریک، نمک های صفراوی و آنزیم های گوارشی

۳)    مصرف خوراک و عملکرد رشد

۴)    سلامت روده و یکپارچگی مخاط، رفتار پرنده و رشد میکروبی

در عمل پاسخ این متغیرها به افزودن فیبر تغذیه ای در جیره به روش های تغذیه ای و مدیریتی بستگی دارد که شامل شرایط پرورش و دسترسی پرندگان به مواد بستر(مانند در سیستم پرورش باز و قفس ) فرم خوراک (مانند مش یا پلت)، ترکیب جیره پایه (مانند غلات اصلی مورد استفاده ،نوع و مقدار چربی supplemental و فیبر رژیمی) و وضعیت سلامت پرندگان (مانند شرایط بهداشتی و شیوع بیماری ها و اختلالات گوارشی) می باشد.

 

 

 

اثرفیبر تغذیه ای بر میزان عبور خوراک و توسعه دستگاه گوارش:

 

پرندگان به سرعت به تغییرات در محتوای فیبر تغذیه ای از طریق تغییر در طول روده و وزن اندام ها و همچنین نرخ عبور از طریق بخش های مختلف دستگاه گوارش، پاسخ می دهند.

افزایش مقدار فیبر نامحلول جیره منجر به کاهش طول روده کوچک و کاهش وزن معده و افزایش وزن سنگدان و محتویات آن می شود که به طور کلی نشان از بهبود عملکرد دستگاه گوارش دارند. متاسفانه این تغییرات اغلب منجر به کاهش بازده لاشه می شود. به طور کلی پذیرفته شده است که فیبر تغذیه ای به خصوص از بخش زبر آن و منابع نامحلول فیبر، عبور خوراک در سیستم گوارشی را تسریع می کند، یک فرضیه ای  که ممکن است در مقادیری از متغیرهای خوراک طیور از این محتوای ساختاری درست نباشد.

در حقیقت ممکن است فیبر رژیمی در سنگدان تجمع کند و نرخ عبور خوراک را کاهش دهد و یا حداقل در قسمت ابتدایی دستگاه گوارش باعث کند شدن عبور خوراک گردد.علاوه بر این حضور بخشی از فیبرهای زبر می تواند زمان عبور ذرات ریز جیره را کاهش دهد.

طیور به مقدار مشخصی از فیبر تغذیه ای برای توسعه و فیزیولوژی مناسب دستگاه گوارش نیاز دارند. فیبر توسعه دستگاه گوارش را به روش های مختلف تحت تاثیر قرار می دهد که بستگی به مقدار و نوع مورد استفاده آن دارد.

جیره های فاقد اجزای ساختاری موجب ایجاد آماس در دیواره معده می شوند که افزایش اندازه اندام را به دنبال دارد که ممکن است وظایفش را تحت تاثیر قرار دهد.(توسعه کم معده ممکن است باعث گستردگی استیموس معده و پارگی معده در قسمت  processing plant  شود). از طرف دیگر جیره های با فیبر بالا در دیواره دستگاه گوارش انبساط فیزیکی به وجود می آورند و ظرفیت دستگاه گوارش و امعاء و احشا را پر می کنند. یکی از اثرات مفید گنجاندن فیبر تغذیه ای در جیره، تاثیری است که بر توسعه  و عملکرد سنگدان دارد.

سنگدان بسیاری از عملکردهای فیزیکی دستگاه گوارش راکنترل می کند از جمله:

۱)    کاهش اندازه ذرات

۲)    تنظیم تحرک دستگاه گوارش

۳)    کنترل حرکت خوراک و رفلکس های معده

۴)    افزایش ترشحات گوارشی شامل ترشح اسیدکلریدریک،اسیدهای صفراوی و آنزیم های درون ریز

۵)    تنظیم فرآیند هضم و جذب

تمام این فعالیتها، عملکرد دستگاه گوارش و اصلاح در رشد جمعیت میکروبی در اندام گوارشی را تحت تاثیر قرار می دهند. فیبرهای تغذیه ای، توسعه دستگاه گوارش را به طرق متفاوت تحت تاثیر قرار می دهند که نه تنها به نوع فیبر مورد استفاده بلکه به اندازه ذرات آن نیز بستگی دارد.MorenoJimenez گزارش داده است که به طور کلی تاثیر فیبر تغذیه ای بر وزن نسبی دستگاه گوارشی، زمانی که با تفاله چغندر پر باشد نسبت به زمانی که با پوسته جو پر شده باشد آشکارتر است که احتمالا به دلیل ظرفیت بالای نگهداری آب در بخش پکتین تفاله چغندرقند می باشد.

MorenoJimenez و همکاران تاثیر جیره حاوی ۵% پوسته جو یا تفاله چغندرقند را بر روی جوجه های گوشتی ۱ تا ۳۶ روزه با توجه به وزن سنگدان خالی و سنگدانی که محتوای مواد گوارشی باشد و همچنین نسبت محتوای فیبر جیره را بررسی کردند.

گزارش شد که گنجاندن فیبر در جیره باعث افزایش وزن نسبی و محتوای سنگدان می گردد  و PH گوارشی اندام را کاهش می دهد. علاوه بر این نسبت ADF و NDF و اسید شوینده لیگنین در محتوای هضمی سنگدان، بر اساس مقدار ماده خشک در جیره حاوی پوسته جو، افزایش یافته است. تحقیق نشان می دهد که فیبرهای خرد شده پوسته جو مدت زمان بیشتری نسبت به سایر قطعات فیبرهای دیگر در سنگدان باقی می ماند.

در آزمایش بعدی تاثیر مقدار ۳% سلولز میکروکریستالی، پوسته جو یا تفاله چغندرقند در جیره جوجه های گوشتی ۲ تا ۲۱ روزه بررسی شد.

دستاورد اصلی این بود که افزودن سلولز به جیره تاثیر کمی بر توسعه سنگدان و عملکرد رشد آن دارد که احتمالا به دلیل کمبود ساختار فیزیکی آن بوده است. ذرات زبر پوسته جو یا تفاله چغندر وزن نسبی سنگدان را افزایش می دهد اما تاثیری بر عملکرد جوجه های گوشتی به نسبتی که ذرات ریز پوسته داشتند و افزایش وزن روزانه پرندگان را بهبود می داد، ندارند.

افزودن فیبر باعث بهبود انرژی قابل متابولیسم ظاهری می گردد و این بهبود بیشتر در افزودن پوسته جو به جیره قابل ملاحظه می باشد.

 

 

 

Table 1 Effects of inclusion of 5% oat hulls or sugar beet pulp on gizzard traits and gizzard fiber 
content of broilers reared on floor pens1 at 36 d of age2

 

 

Fiber source

 

Control3

 

Oat
hulls

 

Sugar beet
pulp

 

SEM4

 

P-value

Empty weight, % of BW  

۰٫۷۴b

۱٫۴۱ª  

۱٫۲۷a

۰٫۰۶ ***
 

Digesta content5

 

۲۶٫۱c

 

۳۴٫۶b

 

۴۹٫۱a

۱٫۸۲ ***
Digesta pH ۳٫۲۵ª  

۲٫۰۸b

 

۲٫۲۹b

۰٫۲۳ **
NDF, % of DM  

۲۵٫۱b

۶۶٫۴ª  

۲۳٫۹b

۱٫۵۹ **
ADF, % of DM  

۱۱٫۶b

۳۱٫۸ª  

۱۲٫۱b

۰٫۹۴ ***
ADL,6 % of DM  

۲٫۳b

 

۵٫۷a

 

۱٫۴b

۰٫۱۷ ***

 

 

 

 

a–cMeans having different superscripts differ significantly (P ≤ ۰٫۰۵).

۱With wood shavings as litter.

۲From Jiménez-Moreno et al. [37].

۳The control diet contained 1.6% CF (3.9% NDF). It was diluted (wt/wt) with 5.0% oat hulls or sugar beet pulp, according to treatment.

۴n = 7 replicate pens with 10 birds each per treatment for the relative weight of empty weight, digesta contents, and digesta pH of the gizzard, and n = 4 replicate pens with 10 birds each per treatment for fiber fraction content.

۵Percentage of full organ.

۶Acid detergent lignin.

**P ≤ ۰٫۰۱; ***P ≤ ۰٫۰۰۱٫

 

 

 

Table 2 Effects of fiber particle size and source of fiber on growth performance, AMEn content, and gizzard weight and pH in broilers from 1 to 21 d of age1

 

 

Fiber source

 

Growth performance

 

AMEn,2
Mcal/kg

 

Gizzard2

 

ADG, g

 

ADFI, g

 

FCR

 

Empty weight,
% of BW

 

pH

 

Control3

 

۲۹٫۳b

 

۴۰٫۱ab

 

۱٫۳۶a

 

۳٫۰۱d

 

۲٫۳۸d

 

۳٫۶۴a

 

Cellulose4

 

۳۱٫۵ab

 

۴۱٫۹a

 

۱٫۳۳ab

 

۳٫۰۲d

 

۲٫۳۲d

 

۳٫۳۸ab

Oat hulls
 ۰٫۵-mm screen  

۳۲٫۴a

 

۴۱٫۷a

 

۱٫۲۹b

 

۳٫۲۱a

 

۲٫۷۳bc

 

۲٫۹۲b

 ۲-mm screen  

۳۲٫۱a

 

۴۱٫۶a

 

۱٫۲۹b

 

۳٫۱۶ab

 

۳٫۳۱a

 

۲٫۸۶b

Sugar beet pulp
 ۰٫۵-mm screen  

۳۰٫۵ab

 

۳۹٫۹b

 

۱٫۳۱ab

 

۳٫۱۰bc

 

۲٫۵۶cd

 

۳٫۰۹ab

 ۲-mm screen  

۳۰٫۲ab

 

۳۹٫۳b

 

۱٫۳۰b

 

۳٫۰۹c

 

۲٫۹۹b

 

۲٫۷۶b

 

SEM5

۰٫۵۷ ۰٫۹۰ ۰٫۰۱۴ ۰٫۰۱۲ ۰٫۰۵۷ ۰٫۱۵۶
P-value
Diet effect ** NS ** *** *** **
 Control vs. fiber ** NS *** *** *** **
 Cellulose vs. (oat hulls + sugar beet pulp) NS NS * *** *** **
 Oat hulls vs. sugar beet pulp ** * NS *** *** *
 ۰٫۵- vs. 2-mm screen NS NS NS * *** NS
 (Oat hulls + sugar beet pulp) × (۰٫۵- vs. 2-mm screen) NS NS NS *** NS

 

 

 

 

a–dMeans having different superscripts differ significantly (P ≤ ۰٫۰۵).

۱From Jiménez-Moreno et al. [31].

۲Average of data at 4, 9, and 21 d of age.

۳The control diet contained 3% sepiolite and 1.5% CF. The sepiolite in the control diet was substituted (wt/wt) with 3% cellulose, oat hulls, or sugar beet pulp in the corresponding experimental diets.

۴Microcrystalline cellulose.

۵n = 5 replicate cages with 14 birds each per treatment.

P ≤ ۰٫۱; *P ≤ ۰٫۰۵; **P ≤ ۰٫۰۱; ***P ≤ ۰٫۰۰۱٫

 

 

 

 

 

شکل ۱- تفاوت در منابع فیبر انتخاب شده:

a)تفاله چغندرقند

b)پوسته جو

c)پوسته سویا

d)پوسته آفتابگردان

e)پوسته نخود

f)سلولز میکروکریستالی

همه منابع فیبری به جز سلولز میکروکریستال ملزم به عبور از یک غربال ۲ میلی متری می گردد.

 

ارتفاع ویلوس: عواملی مانند نوع فیبر(ویسکوز یا غیرویسکوزیته بودن)، سطح فیبر و سن پرندگان همچنین ترکیب جیره پایه، احتمالا موکوس اپیتلیال روده را تحت تاثیر قرار می دهد.

در طی مطالعه ای مشاهده شد، زمانی که رژیم غذایی بسیار چسبناک باشدgun xanthan5%)  crypts عمیق تری در ژژنوم و ایلئوم در جوجه های ۲۸ روزه دیده می شود. این تاثیرات به معنای ویلی های بزرگتر در سطح ایلئوم می باشد.

Kalmendal گزارش کرد که با افزایش مقدار کنجاله آفتابگردان تا ۳۰%، ارتفاع ویلی ها کاهش می یابد. همچنین به گزارش Baurhoo زمانی که جوجه های گوشتی در سن ۴۲ روزگی، جیره حاوی ۲٫۵% لیگنین مصرف می کنند ارتفاع ویلی ها کاهش بیشتری نسبت به جیره ای که حاوی ۱٫۲۵% لیگنین بوده است دارد. اما بر خلاف این مطلب Jimenez Moreno بهبودی در ارتفاع ویلی ها را گزارش داد.

با این حال در طی بررسی دیگر، زمانی که ویسکوزیته فیبر بالا بود،  Cryptsعمیق تری بدون تفاوت در تکثیر سلولی آن، گزارش شد.

تمام این اطلاعات تاکید بر این مفهوم دارد، که سنگدان تحرک و عملکرد دستگاه گوارش را کنترل می کند. سطح خاصی از فیبر تغذیه ای برای افزایش توسعه اندام نیاز است که بستگی به نوع فیبر و سن پرنده دارد. براساس نتایجی که ارائه شده است جوجه های گوشتی جوان و مرغهای تخمگذار که با پروتئین بالای کنجاله ذرت و سویا تغذیه می شوند بهتر است به جیره آنها ۲ تا ۳% پوسته جو و یا منبع دیگری از فیبر تغذیه ای نامحلول اضافه شود.

 

 

 

Table 3 Effects of pea hull inclusion on growth performance, nutrient digestibility, and jejunal morphology in broilers from 1 to 18 d of age1

 

 

Item

 

n

 

Pea hulls,2 %

 

SEM

 

P-value

 

۰

 

۲٫۵

 

۵٫۰

 

۷٫۵

 

Linear

 

Quadratic

Growth performance
 ADG, g ۶  

۳۰٫۰b

 

۳۱٫۲b

 

۳۴٫۵a

 

۳۱٫۱b

۱٫۰۱ NS *
 ADFI, g ۶ ۴۱٫۲ ۴۱٫۲ ۴۵٫۹ ۳۹٫۶ ۱٫۱۵ NS NS
 FCR ۶  

۱٫۳۷۶a

 

۱٫۳۲۳b

 

۱٫۳۳۲b

 

۱٫۳۷۸a

۰٫۰۱۴ NS **
 

Energy efficiency3

۱۸  

۰٫۲۲۷b

 

۰٫۲۳۵a

 

۰٫۲۳۵a

 

۰٫۲۳۲ab

۰٫۰۰۲۴ NS *
 

EE digestibility4

۱۸  

۹۰٫۷b

 

۹۲٫۱a

 

۹۱٫۸a

 

۹۱٫۳ab

۰٫۳۲ NS **
AMEn, kcal/kg ۱۸  

۳,۱۹۸a

 

۳,۲۲۲a

 

۳,۱۷۴a

 

۳,۱۲۶b

۷ *** ***
Apparent ileal digestibility,5 %
 CP ۶  

۷۵٫۹c

 

۸۲٫۱a

 

۷۹٫۳b

 

۷۶٫۲c

۰٫۸۵ NS ***
 Starch ۶ ۹۰٫۲ ۹۴٫۲ ۹۳٫۹ ۹۳٫۶ ۱٫۸۳
 

Jejunal morphology6

 Villus height, µm ۱۲ ۸۶۳ ۹۳۰ ۸۵۲ ۷۵۱ ۵۳٫۰ NS
 Crypt depth, µm ۱۲  

۱۲۵a

 

۱۱۸ab

 

۱۱۵ab

 

۱۱۰b

۵٫۲ * NS
 Villus height:crypt depth ratio ۱۲  

۷٫۳۱b

 

۸٫۸۳a

 

۸٫۱۳ab

 

۷٫۱۴b

۰٫۳۹ NS **

a–cMeans having different superscripts differ significantly (P ≤ ۰٫۰۵).

۱From Jiménez-Moreno et al. [29].

۲The control diet was diluted (wt/wt) with 2.5, 5.0, or 7.5% of pea hulls, according to treatment. The control diet contained 1.6% CF.

۳Grams of BW gain/kilocalories of AMEn ingested.

۴Average of data at 6, 12, and 18 d of age.

۵Data determined at 18 d of age.

۶Average of data at 12 and 18 d of age.

P ≤ ۰٫۱; *P ≤ ۰٫۰۵; **P ≤ ۰٫۰۱; ***P ≤ ۰٫۰۰۱٫

 

 

 

 

 

اثر فیبر رژیمی بر ترشحات دستگاه گوارش و مواد مغذی قابل هضم:

 

 

فیبرهای تغذیه ای اثر سایندگی بر دیواره روده دارند که منجر به افزایش کنده شدن سلول های داخلی دیواره روده می شود. همچنین در شرایط آزمایشگاهی و در انسان، فیبرباعث کاهش فعالیت آنزیمهای پانکراس می گردد. Rodehuscord و Kluth گزارش کردند که افزایش سطح سلولز باعث افزایش جریان آمینواسیدی و پروتئین خام در ایلئوم جوجه های گوشتی می گردد. همچنین طبق گزارش Hambery و همکارانش افزودن سبوس گندم، فیبر چغندرقند یا فیبر نخود به جیره سبب افزایش نشاسته جذب نشده از ۸ تا ۱۲-۱۳% می گردد. مطالعاتی که در مصرف فیبر تغذیه ای توسط انسان و جوجه های گوشتی، انجام شد اثرات متضادی در این دو گونه داشت و در جوجه های گوشتی سبب بهبود استفاده از مواد مغذی شد. به عنوان مثال Amerahگزارش کرد زمانی که ۶% تراشه چوب در یک جیره حاوی کنجاله گندم و سویا باشد قابلیت هضم نشاسته در ایلئوم از۹۸٫۵% به ۹۹٫۴% افزایش می یابد. افزودن فیبر در جیره های کم فیبر موجب بهبود قابلیت هضم چربی در جوجه های گوشتی می گردد.

در بررسی دیگری مشخص شد که افزودن مقدار ۳۰% یا بیشتر کنجاله آفتابگردان با فیبر بالا در پلت ذرت منجر به افزایش چشمگیری در قابلیت هضم چربی و پروتئین خام در ایلئوم   (AID) شده اما قابلیت هضم ماده خشک و انرژی کاهش می یابد.

بررسی دیگری بر تاثیر پوسته جو در جیره و ارتباط آن با وزن پانکراس و فعالیت آمیلاز در حضور اسیدهای صفراوی در ژژنوم انجام شد که بر طبق آن ۱۰ % پوسته جو در جیره جوجه های گوشتی  تاثیری بر وزن نسبی پانکراس نداشته اما تولید آمیلاز را افزایش می دهد. در نتیجه قابلیت هضم ظاهری ایلئوم زمانی که ۱۰% پوسته جو در جیره افزوده شده از ۹۶٫۵% به ۹۹% افزایش می یابد. همچنین افزودن پوسته جو در جیره باعث افزایش مقدار ۵۰% اسید صفراوی در ژژنوم می گردد.

 

 

Table 4 Effects of oat hull inclusion in the diet1 and wheat form on pancreas weight, amylase production, bile acid content in the jejunum, and coefficient of the apparent ileal digestibility of starch by broilers at 33 d of age2,3

 

 

  Item

 

Ground wheat

 

Whole wheat4

 

RSD5

 

P-value

 

۰% oat
hulls

 

۱۰% oat
hulls

 

۰% oat
hulls

 

۱۰% oat
hulls

 

Whole
wheat

 

Oat
hulls

Pancreas weight, g/kg of BW ۲٫۱ ۲٫۲ ۲٫۴ ۲٫۴ ۰٫۴۲ NS NS
Amylase, units/g of jejunal DM ۱۴۶ ۲۵۵ ۱۷۸ ۲۶۱ ۱۲۰٫۴ NS *
Bile acids in jejunum, mg/g of DM ۱۱٫۷ ۱۸٫۰ ۱۴٫۷ ۲۱٫۹ ۱۰٫۴۷ NS *
 

Starch digestibility6

۰٫۹۶ ۰٫۹۹ ۰٫۹۷ ۰٫۹۹ ۰٫۰۳۷ NS *

۱The control diet was diluted (wt/wt) with 10% oat hulls.

۲Means of 24 birds per treatment.

۳From Hetland et al. [8].

۴Half of the ground wheat (38.5%) in the diet was replaced by whole wheat.

۵Residual SD.

۶Average of data of replicate cages fed 0 or 15 g of grit (3 times/wk). The effect of grit inclusion was not significant (P > 0.1).

*P ≤ ۰٫۰۵٫

 

به طور کلی بخشهای فیبری جیره نسبت به دیگر اجزاء جیره سختتر ساییده می شوند بنابراین در سنگدان تجمع می کنند. وجود فیبر در سنگدان به خصوص زمانی که فیبرها غیرقابل حل و چوبی باشند سبب توسعه آن می گردد. به این صورت که افزودن فیبر تغذیه ای، PH سنگدان را کاهش می دهد و این کاهش، فعالیت پپسین را بهبود بخشیده و منابع معدنی را قابل حل می کند.

به علت ارتباط تنگاتنگ معده و سنگدان به نظر می رسد که تولید HCL و پپسینوژن در معده بستگی به عملکرد سنگدان، که شامل شدت انقباضات و مدت زمان ماندن غذا در آن است، می باشد. ترشح اسیدهای صفراوی هضم چربی را در جوجه های جوان کاهش می دهد و فیبر باعث افزایش ترشح اسیدهای صفراوی می گردد و بنابراین امولسیون لیپیدهای آزاد شده را تسهیل می کند.

رقیق کردن جیره با پوسته جو باعث افزایش ترشح اسیدهای صفراوی در روده کوچک جوجه های گوشتی می شود که این افزایش اسیدهای صفراوی در سنگدان پرندگان موجب رفلکس های شدید معده می گردد که استفاده از مواد مغذی را بهبود می بخشد.

در بررسی دیگری افزودن ۳% پوسته جو به جیره قابلیت هضم عصاره اتر در جوجه های ۲۱ روزه را افزایش داد که این بهبود بیشتر با چربی زرد رنگ، خود را نشان داد.

افزایش تولید نمک های صفراوی به همراه فیبر تغذیه ای، قابلیت هضم منابع چربی اشباع را در جوجه های جوان افزایش می دهد که بیشتر به دلیل بستگی چربی های اشباع به وجود نمک های صفراوی برای امولسیون شدن و تشکیل میسل است.

اثرات مفید فیبر بر قابلیت هضم مواد مغذی با منبع و سطح فیبر همچنین ساختار جیره پایه متفاوت می باشد. گزارش شده است که افزودن پوسته نخود تا ۵% باعث بهبود قابلیت هضم ظاهری بیشتر مواد مغذی می گردد. اما افزایش بیشتر آن تا ۷٫۵ % اثرات مضری به دنبال خواهد داشت.

در آزمایشی مشخص شد که تفاله چغندرقند غنی از پکتین است که ویسکوزیته هضم را افزایش می دهد. بنابراین تفاله چغندرقند مانع انتشار و جذب مواد مغذی در روده کوچک می شود. اطلاعات به دست آمده نقش سنگدان  را به عنوان اندام هضمی ضربانی در پرندگان، تنظیم مقدار مصرف خوراک، خرد کننده ذرات برای ورود به روده کوچک، ترشحات درون ریز شیره گوارشی و آنزیم ها و حرکت دستگاه گوارش شامل رفلکس های روده ای معرفی می کنند. بنابراین سنگدانی که به طور مناسب توسعه پیدا کرده باشد در بهبود وظایف سیستم گوارشی و سطح مخاطی اندام های گوارشی مختلف و همچنین جذب مواد مغذی و قابلیت هضم و کاهش توانایی باکتری ها در چسبیدن به سطوح مخاطی نقش دارد.

نقش سنگدان زمانی آشکار می گردد که در ساختار جیره، غلات، بخش های زبر یا منابع مناسبی از فیبر موجود باشد. در این راستا، منابع فیبر نامحلول مانند پوسته جو نقش بیشتری در فعالیت سنگدان نسبت به منابع فیبری قابل حل مانند تفاله چغندرقند دارند.

 

 

 

فیبر تغذیه ای و اثر آن بر مقدار مصرف خوراک و عملکرد رشد:

 

این اعتقاد وجود دارد که افزایش فیبر جیره، مقدار مصرف خوراک در طیور را کاهش می دهد. با این حال محققان نشان داده اند که افزودن مقدار متعادلی از فیبر نامحلول نمی تواند بر مقدار مصرف خوراک در جوجه های گوشتی، رشد بوقلمون ها و یا مرغ های تخمگذار تاثیر گذارد. در آزمایشی نشان داده شد که افزودن فیبر نامحلول تا ۵% به جیره ، افزایش در انرژی متابولیسمی  ظاهری      (AME)دارد.

در مطالعه ای افزودن ۳% پوسته جو و یا پوسته دانه سویا در یک جیره کنترل شده بر پایه ذرت که حاوی ۲٫۵ % فیبر خام بوده و یا جیره ای که بر پایه برنج با ۱٫۵% فیبر خام باشد که در سن ۱ تا ۴ روزگی داده شود، باعث کاهش ADFI می شود، بدون آن که ADG را تحت تاثیر قرار دهد. بنابراین FCR  با افزودن فیبر بهبود می یابد. علاوه بر این افزودن فیبر رژیمی از ۱ تا ۲۱ روزگی تاثیری بر ADFI نداشته اما باعث بهبود در ADG و FCR شده است.

 

 

Table 5 Effects of the inclusion of oat hulls and soybean hulls in the diet on the growth performance of broilers1,2

 

 

Item

 

Control3

 

Oat
hulls,4 ۳%

 

Soybean
hulls,4 ۳%

 

SEM5

 

P-value6

 

C1

 

C2

۱ to 4 d of age
 ADG, g ۱۳٫۲ ۱۳٫۳ ۱۳٫۳ ۰٫۰۹ NS NS
 ADFI, g  

۱۷٫۲a

 

۱۶٫۶b

 

۱۶٫۷ab

۰٫۱۹ * NS
 FCR  

۱٫۳۰a

 

۱٫۲۵b

 

۱٫۲۶b

۰٫۰۱۹ ** NS
۱ to 21 d of age
 ADG, g  

۳۱٫۷b

 

۳۳٫۴a

 

۳۳٫۴a

۰٫۴۲ ** NS
 ADFI, g ۴۳٫۲ ۴۴٫۳ ۴۴٫۶ ۰٫۵۵ NS NS
 FCR  

۱٫۳۷a

 

۱٫۳۳b

 

۱٫۳۴b

۰٫۰۰۸ *** NS

a,bMeans having different superscripts differ significantly (P ≤ ۰٫۰۵).

۱Data presented correspond to the average of the rice- and the corn-based diets.

۲From González-Alvarado et al. [5].

۳Rice and corn diets contained 1.5 and 2.5% CF, respectively.

۴The sepiolite in the control diet was substituted (wt/wt) with 3% oat hulls or 3% soybean hulls in the corresponding experimental diets.

۵n = 36 replicate cages with 32 birds each per treatment.

۶C1 = contrast (control vs. fiber inclusion); C2 = contrast (oat hulls vs. soybean hulls).

*P ≤ ۰٫۰۵; **P ≤ ۰٫۰۱; ***P ≤ ۰٫۰۰۱٫

 

 

نتایج مشابهی در آزمایشی در دوره رشد پایانی بوقلمون ها گزارش شد.

 

 

 

Table 6 Effect of fiber inclusion on the performance of growing-finishing turkeys1

 

 

Item

 

CF,2 %

 

SEM3

 

۳

 

۶

 

۹

۱ to 4 wk of age
 BW at 4 wk, kg  

۱٫۰۶۲a

 

۱٫۰۳۸ab

 

۱٫۰۱۲b

۰٫۰۰۴
 BW gain, kg  

۰٫۹۰۸a

 

۰٫۸۸۵ab

 

۰٫۸۵۹b

۰٫۰۱۵
 ADFI, kg  

۱٫۲۲۸b

 

۱٫۲۹۹a

 

۱٫۲۹۱a

۰٫۰۱۷
 G:F  

۰٫۷۴۰a

 

۰٫۶۸۲b

 

۰٫۶۶۶b

۰٫۰۰۹
۶ to 8 wk of age
 BW at 6 wk, kg ۱٫۸۱۷ ۱٫۸۲۰ ۱٫۸۲۳ ۰٫۰۰۸
 BW at 8 wk, kg ۳٫۲۶۸ ۳٫۲۴۷ ۳٫۲۵۲ ۰٫۰۳۰
 BW gain, kg ۱٫۴۵۰ ۱٫۴۲۷ ۱٫۴۲۹ ۰٫۰۳۳
 ADFI, kg ۲٫۶۷۶ ۲٫۶۹۴ ۲٫۷۰۷ ۰٫۰۵۲
 G:F ۰٫۵۴۲ ۰٫۵۳۰ ۰٫۵۲۵ ۰٫۰۰۵
۱۱ to 14 wk of age
 BW at 11 wk, kg ۵٫۵۴۸ ۵٫۵۵۴ ۵٫۵۶۱ ۰٫۰۰۸
 BW at 14 wk, kg  

۷٫۸۱۷b

 

۸٫۰۱۲a

 

۷٫۹۴۱a

۰٫۰۳۲
 BW gain, kg  

۲٫۲۶۹b

 

۲٫۴۵۸a

 

۲٫۳۸۰a

۰٫۰۳۳
 ADFI, kg  

۶٫۵۶۱b

 

۶٫۹۸۱a

 

۷٫۱۷۶a

۰٫۰۵۶
 G:F  

۰٫۳۴۵a

 

۰٫۳۵۲a

 

۰٫۳۳۲b

۰٫۰۰۴

a,bMeans having different superscripts differ significantly (P < 0.05).

۱From Sklan et al. [13].

۲Diets based on wheat and soybean meal. The level of CF in the experimental diets increased with the inclusion of soybean hulls.

۳n = 3 replicate pens with 8 turkeys each per treatment.

 

در این گزارش افزایش در محتوای فیبر خام جیره از ۳ تا ۹% باعث افزایش ADFI از ۱ تا ۴ هفتگی و از ۱۱ تا ۱۴ هفتگی شد. افزایش در مقدار فیبر خام جیره، کاهش وزن بدن و منع FCR ،از ۱ تا ۴ هفتگی را، به دنبال دارد. با این حال، خلاف این اثر در وزن بدن در ۱۴ هفتگی دیده شده است، پرندگانی که با ۶ تا ۹% فیبر خام تغذیه شده اند وزن بدن بیشتری نسبت به آنهایی که تا ۳% با فیبر خام تغذیه شده اند دارند. احتمال دارد که سطح و نوع فیبر تغذیه ای به همراه سن پرنده، پاسخ جوجه های گوشتی را به مصرف خوراک تحت تاثیر قرار دهد. به عنوان مثال گزارش شده است که افزودن ۳% تفاله چغندر قند به جیره که یک منبع محلول فیبر می باشد در مقایسه با جیره ی حاوی ۳% پوسته جو مقدار ADFI را در سن ۲۵ تا ۴۲ روزگی کاهش می دهد. با این حال هیچ تاثیر منفی از تفاله چغندر قند تا ۱۰ روز اول زندگی مشاهده نشده است.

 

 

 

Table 8 Effects of the inclusion of oat hulls and sugar beet pulp in the diet on growth performance and selected carcass components of broilers at 42 d of age1,2

 

 

Item

 

Control

 

Oat
hulls, 3%

 

Sugar beet
pulp, 3%

 

SEM3

 

P-value

۱ to 10 d of age
 ADG, g  

۱۷b

 

۱۹a

 

۱۸ab

۰٫۴ **
 ADFI, g ۲۲ ۲۴ ۲۳ ۰٫۶ NS
 FCR  

۱٫۳۳a

 

۱٫۲۱b

 

۱٫۲۳b

۰٫۰۱۷ **
 

Energy efficiency4

 

۴٫۱۵a

 

۳٫۹۴b

 

۳٫۹۴b

۰٫۰۵۵ *
۱۰ to 25 d of age
 ADG, g ۴۵ ۵۰ ۴۸ ۱٫۳ NS
 ADFI, g ۶۴ ۶۶ ۶۵ ۱٫۷ NS
 FCR ۱٫۴۱ ۱٫۳۴ ۱٫۳۷ ۰٫۰۲۲ NS
 

Energy efficiency4

۴٫۳۹ ۴٫۳۵ ۴٫۴۲ ۰٫۰۶۹ NS
۲۵ to 42 d of age
 ADG, g  

۸۷b

 

۹۴a

 

۸۵b

۱٫۱ ***
 ADFI, g  

۱۴۸a

 

۱۵۰a

 

۱۳۹b

۲٫۰ *
 FCR  

۱٫۷۰a

 

۱٫۶۰b

 

۱٫۶۴ab

۰٫۰۲۲ *
 

Energy efficiency4

۵٫۳۰ ۵٫۲۱ ۵٫۲۵ ۰٫۰۶۹ NS
۱ to 42 d of age
 ADG, g  

۵۵b

 

۶۰a

 

۵۶b

۰٫۹ **
 ADFI, g  

۸۸ab

 

۹۰a

 

۸۵b

۱٫۰ *
 FCR  

۱٫۵۹a

 

۱٫۴۹b

 

۱٫۵۳b

۰٫۰۱۴ **
 

Energy efficiency4

۴٫۹۷ ۴٫۸۷ ۴٫۸۹ ۰٫۰۴۵ NS
Carcass yield, g/kg of BW
 

Empty BW5

۹۰۰ ۹۰۱ ۸۹۲ ۴٫۲ NS
 

Leg quarter yield6

۲۶۵ ۲۶۶ ۲۶۴ ۲٫۵ NS
 

Breast yield7

۲۲۲ ۲۱۹ ۲۱۷ ۳٫۸ NS

a,bMeans having different superscripts differ significantly (P ≤ ۰٫۰۵).

۱The sepiolite was substituted (wt/wt) with 3% oat hulls or 3% sugar beet pulp in the corresponding experimental diets.

۲From González-Alvarado et al. [12].

۳n = 5 replicates cage with 12 chicks each per treatment.

۴Energy efficiency (kcal of AMEn/g of BW gain). The AMEn determined at 32 d of age was 3,117, 3,255, and 3,210 kcal/kg for the control, oat hull, and sugar beet pulp diets, respectively.

۵Grams of BW excluding the gastrointestinal tract and its contents.

۶Drumsticks, thighs, and back posterior to the thoracic vertebrae, including bones and skin.

۷Pectoralis major and pectoralis minor, including bones and skin.

*P ≤ ۰٫۰۵; **P ≤ ۰٫۰۱٫

 

پلت کردن به عنوان کاهنده اندازه ذرات و تغیر ساختار خوراک شناخته شده است. بنابراین پلت کردن جیره پاسخ جوجه های گوشتی به افزودن فیبر را تغییر می دهد.

در آزمایشی تاثیر رقیق کردن جیره حاوی فیبر کم( ۱٫۶% فیبر خام و ۳٫۷% NDF ) بر پایه برنج، پرتئین سویا و چربی خوک تا ۲٫۵ و ۵% از ۳ منبع  فیبر(پوسته جو تفاله برنج تفاله گل آفتابگردان) بر روی عملکرد جوجه های گوشتی انجام گرفت که با جیره مش و یا پلت تا سن ۲۱ روزگی تغذیه شدند. فرم پلت باعث افزایش ADFI, ADG و  FCR می شود. رقیق کردن جیره با افزایش سطح منابع فیبری بر عملکرد رشد تاثیری نداشت و AME با افزودن فیبر بهبود یافت.

 

 

Table 9 Influence of feed form and inclusion of insoluble fiber in the diet on growth performance, AMEn of the diet, and gizzard characteristics of broilers from 1 to 21 d of age1

 

 

Item

 

Growth performance2

 

AMEn,3
kcal/kg

 

Gizzard3

 

ADG, g

 

ADFI, g

 

FCR

 

Energy
efficiency

 

Empty weight,
% of BW

 

Digesta content,
% of full organ

 

pH

Feed form
  Mash  

۲۹٫۱b

 

۳۷٫۳b

 

۱٫۲۷۷b

 

۳٫۹۷a

 

۳,۲۶۶a

 

۲٫۲۳a

 

۳۱٫۸a

 

۳٫۲۸b

  Pelleted  

۳۸٫۶a

۴۸٫۱ª  

۱٫۲۳۸a

 

۳٫۸۵b

 

۳,۲۴۷b

 

۱٫۶۷b

 

۲۱٫۰b

 

۳٫۸۷a

 

Diet4

 

Control5

۳۲٫۹ ۴۱٫۹ ۱٫۲۳۷  

۴٫۰۷a

 

۳,۲۰۹d

 

۱٫۵۵d

 

۱۵٫۰e

 

۴٫۱۰a

  Oat hulls, 2.5% ۳۴٫۰ ۴۲٫۹ ۱٫۲۶۴  

۳٫۹۵b

 

۳,۲۵۶c

 

۱٫۹۵b

 

۲۷٫۸bc

 

۳٫۴۷bc

  Oat hulls, 5% ۳۳٫۷ ۴۲٫۲ ۱٫۲۵۷  

۳٫۸۵c

 

۳,۲۶۰bc

 

۲٫۴۰a

 

۳۰٫۹ab

 

۳٫۲۰c

  Rice hulls, 2.5% ۳۴٫۲ ۴۲٫۸ ۱٫۲۵۶  

۳٫۹۲b

 

۳,۲۸۸a

 

۱٫۹۷b

 

۲۵٫۸c

 

۳٫۵۷b

  Rice hulls, 5% ۳۴٫۷ ۴۳٫۰ ۱٫۲۶۴  

۳٫۸۵c

 

۳,۲۴۳c

 

۲٫۰۵b

 

۳۱٫۵a

 

۳٫۵۴b

  Sunflower hulls, 2.5% ۳۳٫۸ ۴۲٫۱ ۱٫۲۴۹  

۳٫۹۰b

 

۳,۲۶۱bc

 

۱٫۷۰c

 

۲۱٫۶d

 

۳٫۶۵b

  Sunflower hulls, 5% ۳۳٫۷ ۴۲٫۲ ۱٫۲۵۲  

۳٫۸۳c

 

۳,۲۸۰ab

 

۲٫۰۳b

 

۳۲٫۲a

 

۳٫۴۹bc

 

SEM6

۰٫۷۰ ۰٫۸۲ ۰٫۰۰۹۴ ۰٫۰۲۰ ۱۲ ۰٫۰۶۳ ۱٫۶۸ ۰٫۱۴۲
P-value
Effect
  Feed form *** *** *** *** ** *** *** ***
  Diet NS NS NS *** *** *** *** ***
  Feed form × diet NS NS NS NS *** * *** NS

a–dMeans having different superscripts differ significantly (P ≤ ۰٫۰۵).

۱Jiménez-Moreno (unpublished data).

۲Energy efficiency = kilocalories of AMEn ingested/gram of BW gain.

۳Average of data recorded at 8 and 21 d of age.

۴The control diet was diluted (wt/wt) with oat hulls, rice hulls, and sunflower hulls at different levels according to treatment.

۵The control diet contained 1.6% CF.

۶n = 6 replicate cages with 10 chicks each per treatment for growth performance traits, n = 12 replicate cages (6 replicate cages at each age) for AMEn content of the diet, and n = 8 replicate cages (4 replicates cages at each age) for gizzard characteristics.

*P ≤ ۰٫۰۵; **P ≤ ۰٫۰۱; ***P ≤ ۰٫۰۰۱٫

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

فیبر تغذیه ای و اثربخشی بر سلامت روده، رفتاری و جمعیت میکروبی دستگاه گوارش:

 

فیبر تغذیه ای اثر محافظتی بر اختلالات متابولیکی و بیماری در انسان، شامل کنترل مشکلاتی مانند یبوست، چاقی، دیابت نوع دوم، سرطان روده بزرگ، سطح گلوکز خون و مشکلات قلبی و عروقی، دارد. فیبر تغذیه ای به حفظ مخاط دستگاه گوارش و کاهش بروز زخم و کولیت، همچنین التهاب مزمن دستگاه گوارش کمک می کند. بدین ترتیب فیبر غذایی به عنوان یک مانع در برابر عفونت تا حد معینی رشد کلستریدیوم را سرکوب می کند؛ بنابراین بیشتر متخصصان تغذیه در کشورهای غربی مصرف روزانه فیبر تغذیه ای را برای کاهش بروز این بیماری ها توصیه می کنند.بر خلاف انسان ها که علاقه به افزودن فیبر به رژیم غذاییشان به دلیل منافع طولانی مدت دارند، منفعت فیبر تغذیه ای بر فیزیولوژی حیوانات تک معده ای پیچیده تر است.

افزودن فیبر به رژیم غذایی به منظور افزایش عملکرد روده و تغییر ترکیب و کمیت جمعیت فلور روده در دستگاه گوارش طیور و خوک در هر دو شرایط invitroو invivo بررسی شده است.اثرات فیبر غذایی بر دستگاه گوارش خوک های تازه از شیر گرفته شده مورد توجه بوده و این فیبرها همچنین می تواند جوجه های گوشتی و همه نوع گونه ای از طیور را به طور کلی تحت تاثیر قرار دهند. در مطالعات اخیر تاثیر جیره حاوی ۵% پوسته جو یا تفاله چغندر قند بر جوجه های گوشتی پرورش یافته در بستر با تراشه ی چوبی که در ارتباط با کلستریدیوم ها بودند، تعداد باکتری ها شمارش شدند که طی آن تعداد آنها افزایش یافته بود اما با افزودن پوسته جو تغییری ایجاد نشده است.  با این حال هیچ اثری از فیبر تغذیه ای بر شمار لاکتوباسیلوس ها در ناحیه سکا مشاهده نشد. از سویی دیگر، شمار Perfringens و Enterobacteriaceae در ناحیه سکا در حضور پوسته جو کاهش یافت ، در حالی که توسط تفاله چغندر تحت تاثیر قرار نگرفت.

 

 

 

 

 

 

Table 10 Effects of the inclusion of oat hulls and sugar beet pulp in the diet on crop and ceca microbiota (log10 cfu/g) of broilers reared in floor pens1 at 36 d of age2

 

 

Item

 

Control3

 

Oat
hulls,4 ۵%

 

Sugar beet
pulp,4 ۵%

 

P-value

Crop
Lactobacillus spp.  

۷٫۹b

 

۷٫۱b

 

۸٫۴a

***
Ceca
Lactobacillus spp. ۹٫۸ ۸٫۶ ۱۰٫۰
 

Clostridium perfringens

 

۵٫۹a

 

۱٫۲b

۶٫۲ª *
 

 Enterobacteriaceae

 

۸٫۴a

 

۵٫۹b

 

۸٫۴a

**

a,bMeans having different superscripts differ significantly (P ≤ ۰٫۰۵).

۱Wood shavings as litter.

۲From Jiménez-Moreno et al. [37].

۳The control diet contained 1.6% CF.

۴The control diet was diluted (wt/wt) with 5% oat hulls or 5% sugar beet pulp according to treatment.

P ≤ ۰٫۱; *P ≤ ۰٫۰۵; **P ≤ ۰٫۰۱; ***P ≤ ۰٫۰۱٫

 

 

بارها گزارش شده است زمانی که ساختار اجزای جیره از جمله منابع فیبر به جیره طیور افزوده می شود، PH محتوای سنگدان در رنج ۰٫۲ تا ۱٫۲ کاهش می یابد. مطالعه ای در مورد تاثیرات افزودن ۳% پوسته ی جو یا پوسته ی دانه سویا به جیره  ای که بر پایه برنج یا ذرت در جوجه های گوشتی انجام شد که PH سنگدان را در ۸، ۱۳ و ۲۰ روزگی بررسی کرد. افزودن فیبر تغذیه ای، PH سنگدان را در تمام سنین کاهش می دهد. فیبر تغذیه ای باعث کاهش رشد میکروارگانیسم های بیماری زا و بروز اختلالات گوارشی مانند بستر مرطوب که توسط مکانیسم های متفاوت وابسته به ساختار جیره شامل طبیعت فیبر به وجود می آید، می شود.

حلالیت ، ویسکوزیته و قابلیت تخمیر، ۳ خواص کلیدی فیزیکوشیمیایی منابع فیبر می باشد که تنوع میکروفلور و شمار کلونی دستگاه گوارش را تحت تاثیر قرار می دهد. در این راستا شکوری و همکارانش گزارش کردند که افزایش در شمار Enterobacteriaceae در ناحیه سکا در پاسخ به افزایش ویسکوزیته روده می باشد که توسط افزودن ۳% پکتین مرکبات متیله ایجاد می شود. از این رو، فیبرهای محلول و نامحلول به روش های مختلف کار می کنند.

 

 

 

 

Influence of the main cereal of the diet (1.5 and 2.5% CF for rice- and corn-based diets, respectively) and source of fiber (3% oat hulls or soybean hulls) on digesta pH of the gizzard in broilers from 1 to 20 d of age. The data given correspond to an average value at 8, 13, and 20 d of age. For the interaction between the main cereal and the source of fiber, differing letters (a–c) indicate significant differences for digesta pH of the gizzard [P ≤ ۰٫۰۱; SEM (n = 48 replicate cages with 8 chicks each per treatment) = 0.069] [10]. Color version available in the online PDF.

 

بسیاری از ترکیبات بخش محلول فیبر تغذیه ای به خوبی هضم نمی شوند و به عنوان بستری برای تخمیر میکروبی، تعدیل جمعیت میکروبی و تنوع میکروبی در دستگاه گوارش عمل می کنند. در تحقیقی مشاهده شد که افزایش فیبر غذایی به میزان ۳۷٫۵% ، باعث افزایش مقدار اسیدهای آلی دفع شده و همچنین H2 طی فرآیند تخمیر تولید می شود که نشان از افزایش فعالیت میکروبی می باشد. اسیدهای چرب کوتاه زنجیر حاصله از فرآیند تخمیر اثر باکتریواستاتیکی روی برخی از باکتری های روده شامل سالمونلا و تیفیموریوم دارند که به نظر می رسد این اثر را بر باکتری های مفید دستگاه گوارش مانند گونه های لاکتوباسیلوس ندارند. بنابراین افزودن فیبرهای محلول در جیره به تخمیر میکروبی منجر می شود و تشکیل کلونی پاتوژن های ناشی از غذا را کنترل می کند، بنابراین می تواند مانع از بروز اسهال شود. Correa-Matos و همکارانش مشاهده کردند که تخمیر فیبرهای تغذیه ای، شدت عفونت سالمونلایی را در گوسفند کاهش می دهد. افزودن یک منبع از فیبرهای نامحلول مانند پوسته جو به جیره منجر به بهبود عملکرد سنگدان و فعالیت سطح مخاطی می گردد که سبب افزایش تحرک دستگاه گوارش و کاهش شانس باکتری هایی مانند C.perfringens برای اتصال به سطوح مخاطی در بخش دیستال دستگاه گوارش می گردد. تاثیر فیبرهای تغذیه ای در فرسایش مخاط و بهبود موسین در سطح ایلئوم به خواص فیزیکوشیمیایی آن بستگی دارد که شامل حلالیت و ظرفیت نگهداری آب در خود است. فیبرهای تغذیه ای نامحلول اثر سایندگی بیشتری دارند به گونه ای که در جریان عبور از دستگاه گوارش موسین بیشتری را از سطح مخاطی جدا می کنند. مصرف فیبر تغذیه ای باعث تغیر ساختار موسین ها می شود که در نتیجه ظرفیت پیوستن باکتری ها به سطوح مخاطی را کاهش می دهند. فیبر تغذیه ای که منجر به تولید موسین های اسیدی بیشتری می شود باعث افزایش ظرفیت بالقوه ی موکوس برای مقاومت در برابر حمله ی آنزیم های باکتریایی می گردد. مشخص شده است که افزودن سطح بالایی از کنجاله آفتابگردان به عنوان منبعی از فیبر تغذیه ای شمار کلونی های گونه ی کلستریدیوم را کاهش می دهد.

کانیبالیسم یک بیماری مهم در رفاه پرندگان می باشد که به خصوص در سیستم های باز پرورش که پرندگان نوک چینی نمی شوند.

در ۱۹۴۰ در طی مطالعه ای مشخص شد که افزودن پوسته جو به جیره در کاهش کانیبالیسم در پولت ها ماثر است. بروز عارضه ی پرکنی مربوط به مقدار زمانی می باشد که پرندگان به فعالیت هایی مانند تغذیه، نوشیدن آب و چریدن می پردازند. بنابراین عواملی که باعث افزایش مقدار زمان مصرف خوراک می گردند باعث کاهش بروز عارضه پرکنی می شوند. فیبرتغذیه ای احساس سیری را در طیور افزایش می دهد و عارضه ی پرکنی را کاهش می دهد.

 

 

 

Influence of 3% inclusion of selected fiber sources on pH of the different segments of the gastrointestinal tract of 25-d-old broilers. The data given correspond to means of each treatment for each segment. The control diet contained 3.7% NDF. The SEM (n = 5 replicate cages with 2 broilers each per treament) was 0.040 for the crop, 0.104 for the proventriculus, 0.099 for the gizzard, 0.039 for the duodenum, 0.073 for the jejunum, 0.146 for Meckel’s diverticulum, 0.169 for the ileum, 0.087 for the ceca, and 0.087 for the colon. Differing letters (a, b) within a segment indicate significant differences for digesta pH (P≤ ۰٫۰۵).

 

تمایل به پرکنی و کانیبالیسم در طیوری که با جیره کم فیبر به فرم پلت تغذیه می شوند بیشتر از پرندگانی است که با جیره ی پر فیبر به فرم مش تغذیه می شوند. Hetland گزارش کرده است که ۶۰% افزایش وزن در سنگدان مرغ هایی که با فیبر کم تغذیه شده اند و به تراشه های چوب دسترسی داشته اند نسبت به مرغ هایی که در قفس نگهداری می شوند، مشاهده شده است. هر چند زمانی که مرغ ها، جیره ای حاوی مقدار زیادی فیبر غذایی از افزودن جو دریافت می کنند هیچ تفاوتی میان گروه های مختلف دیده نمی شود. در مرغ هایی که با پلی ساکاریدهای غیرنشاسته ای نامحلول تغذیه شدند، کاهش آسیب به پرها مشاهده شد و باعث بهبود رفاه طیور شد. فرم پلت و مش جیره از لحاظ وجود و فقدان کاه ها با اندازه بلند بررسی شدند و مشخص شد که پرکنی و اسکور آسیب پر، در مرغ هایی که با جیره ی فاقد کاه به صورت پلت تغذیه شدند بیشتر بوده است.

 

 

 

 

Effects of foraging material (long-cut straw) and feed form on a) rate of feather-pecking interactions (observations of 11 hens recorded in 3 periods of 4.5 min each); b) percentage of feather-pecking interactions classified as pulling or plucking; and c) total feather damage scores in laying hens from 19 and 25 wk of age. The data given correspond to group means

 

در یک بررسی، جیره ای تجاری که بر پایه گندم و حاوی ۲٫۹% فیبر خام بود بر روی مرغ های تخمگذار آزمایش شد که نتیجه آن کاهش مرگ و میر در گله هایی بود که با فیبر تغذیه شده بودند. طیور علاقه ی خاصی به مصرف فیبر در جیره دارند و در جیره هایی که حداقل نیاز طیور به فیبر تامین نشود، رفتارهای غیرعادی در طیور مشاهده می شود، مانند مصرف مواد بستر و پرکنی. همچنین افزودن فیبر به جیره مرغ های تخمگذار منجر به کاهش رطوبت بستر و مرگ و میر کمتر می شود.

طبق مشاهدات انجام شده، مرگ و میر مرغ های تخمگذار در شرایطی که پرندگان با جیره حاوی سطح بالایی از فیبر تغذیه ای، تغذیه می شوند ( برای مثال افزودن جو و کنجاله آفتابگردان) نسبت به جیره هایی که بر پایه ذرت و کنجاله سویا با پروتئین بالا هستند، کمتر می شود. تمام این اطلاعات اثرات مفید فیبر تغذیه ای در فیزیولوژی گوارش، سلامت روده و تنوع میکروبی در طیور را نشان می دهد. در مواقعی که مرغ ها به خصوص مرغ های تخمگذار به فرم باز پرورش می یابند و نوک چینی شده اند، مقدار مشخصی از فیبر تغذیه ای برای کاهش پرکنی و کانیبالیسم نیاز است. جوجه های گوشتی و مرغ های تخمگذار همیشه به مقداری فیبر در جیره برای بهبود دفع ، مصرف خوراک، هضم مواد مغذی و عملکرد تولید نیاز دارند. مقدار نیاز فیبر برای عملکرد بهتر هنوز مشخص نیست و بستگی به نوع منبع فیبر و سن پرنده دارد. مرغ های تخمگذار به وجود فیبر تغذیه ای در جیره با کاهش پرکنی و بهبود رفتار پاسخ می دهند که احتمالا بدلیل رضایت از تغذیه می باشد.

 

 

 

نتیجه گیری و کاربرد:

 

۱-    افزودن منابع فیبری به جیره های حاوی فیبر کم در طیور منجر به اثرات سودمندی در توسعه ی اندام های دستگاه گوارش، قابلیت هضم مواد مغذی، سلامت روده و عملکرد تولیدی بهتر می گردد. اثرات فیبرتغذیه ای بر عملکرد تولیدی بستگی به حلالیت منابع فیبر و خواص فیزیوشیمیایی دیگر دارد.

۲-    ساختار ترکیب جیره مانند فیبر تغذیه ای نامحلول، عملکرد سنگدان را بهبود می دهد که بر فیزیولوژی روده و تولید طیور تاثیر مفید دارد. مقدار فیبر تغذیه ای مورد نیاز به ویژگی منابع فیبر، مخصوصا قابلیت حلالیت آن، محتویات چوبی و اندازه ی آن بستگی دارد.

۳-    تحت شرایط تجاری، پرندگان نیاز به یک مقدار حداقل و حداکثر از فیبر در جیره برای عملکرد مناسب دارند. بنابراین جیره برای جوجه های گوشتی و مرغ های تخمگذار باید براساس یک مقدار حداقل و حداکثر از فیبر تغذیه ای فرموله شده باشد.

۴-    افزودن فیبر نامحلول به مقدار ۳% مانند پوسته ی جو در جیره معمولی جوجه های جوان که بر پایه کنجاله سویا با پروتئین بالا و ذرات باشد می تواند فرآیند هضم و عملکرد رشد را بهبود بخشد.

 

 

 

 

گروه بازرگانی فرزانگان